ادامه مطلب
برای یک مسئله تحقیق، سه مورد مختلف، در نظر دارم اول- آنچه اطلاعات در باره موضوع، از گذشته وجود دارد
بالاخره هر موضوعی میتواند از گذشته ها، مورد بررسی قرار گرفته، باشد. و این بررسی ها، نتایجی نیز داشته ،که
ممکن است در حال حاضر در اختیار ما، باشد.دوم -اطلاعاتی که ما در زمان حال به آنها، رسیده ایم.
که در این وضعیت دو حالت، مفروض است.یا این اطلاعات با اطلاعات و نتایج قبلی، هم جهت و همسو و هماهنگ
هستند و یا نیستند .مورد سوم- وضعیت احتمالی این نتایج و شکل آنها ،در آینده است که در این مورد، باید محقق
متوجه نتایج تحقیقات آینده هم باشد.اما بهر حال، بررسی نتایج قطعی، که در آینده حاصل خواهد شد. برای محقق،
غیر ممکن است. پس ابزار ی که در اختیار یک محقق، قرار دارد. نتایج تحقیقات قبل و امکانات و توانائی ها و اطلاعات
موجود، در زمان حال، است.حال چنانچه یک محقق، بتواند با این شرایط به نتایج قابل قبول و ملموس برسد.ادامه
تحقیق ،منطقی است. واگر مصالح تحقیق تا زمان حال، مورد توجه و قابل نیست. دو راه باقی میماند.اول این که
تحقیق را، تعطیل کند .و دوم به تخیلات وتصورات خود، پناه ببرد. این راه دوم تلفات زیادی داشته و چه بسا، تخیلات
و تصورات شخص محقق، نتوانسته لباس حقیقت و اجرا بپوشد. زیرا تخیل و تصور ،قادر نیست بسیاری از وقایع و
اتفاقات واقعی را، در بر بگیرد. البته اگر در تحقیقات ،ما نتوانیم از تخیلات و تصورات بهره بگیریم. تقریبا دستیابی به
اینهمه پیشرفت، ممکن نمی شد.اما یک محقق ،برای تصور و تخیل درست و تقریبا نزدیک به حقیقت ،باید دارای
اطلاعات زیاد و کاربردی، در باره موضوع مورد تحقیق ،خود باشد. و صرفا داشتن اطلاعات عمومی و یا کمی تخصصی،
نمی تواند کارساز، باشد. اگریک محقق احساس میکند. که به اندازه کافی اطلاعات گذشته و حال را، ندارد. بهتر است
بطور موقت ،تحقیقات خود راکنارگذاشته و نسبت به تکمیل اطلاعات درست ،اقدام کند.اما در مورد مسائل و فرضیات
ریاضی، مورد متفاوت است و راه حل ریاضی ،کاری به تصور و تخیل ندارد. و نیازمند تفکرمنطقی و مبتنی بر اصول
ریاضی، است. تحقیقات مربوط به فرضیات ریاضی، از کشش بسیار بالائی برخورداراست. و خطر غرق شدن یک
محقق، در بررسی فرضیه های ریاضی، بسیار بالاست. و ممکن است یک محقق ریاضی دان هرگز از غرق شدن
خود، و قطع ارتباطش با جهان، خبر هم نداشته باشد.از طرفی یک محقق، باید توجه داشته باشد. که نتایج
گذشته ممکن است. کاملا درست و کاربردی، نباشند.پس نمی تواندبا تکیه به شخصیت و مراتب علمی شخص
محقق قبلی ،بدون بررسی صحت نتایج مانده، از گذشته را ،دربست قبول کند.یک محقق لازم است در تمام
مدت تحقیق، هشیارباشد. و در نتایج و انوار نتایج تحقیق ،غرق نشود .و شیفته آنچه که حاصل آورده، نشود.
به سایر ابعاد زندگی فردی و اجتماعی خود، توجه کافی، مبذول دارد. و بداند که هیچ چیری در زندگی افراد
مهمتر از خود زندگی، نیست. پس ساعات مشخصی را درزمان تحقیق، به زندگی و فراغت شخصی خود
اختصاص دهد.
ادامه دارد